วันเสาร์ที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2555

รวมคำคมบาดใจ

Do not enthuse over a passing victory. 
** อย่ากระตือรือร้นต่อชัยชนะที่ไม่ยั่งยืน 

There is not enough if there is nothing over. 
** สิ่งใดที่ไม่มีเหลือ ก็เท่ากับว่าสิ่งนั้นยังไม่เพียงพอ 

Enthusiasts seldom speak the truth. 
** ผู้ที่มีวความศรัทธาในสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างแรงกล้า มักจะเป็นผู้ที่ไม่พูดความจริง 

A crowd is not company, any faces are but a gallery of pictures. 
** คนหมู่มากอยู่ร่วมกันไม่ได้หมายความว่าเป็นเพื่อนกันทั้งหมด และใบหน้าต่างๆ ของคนเหล่านั้นก็เปรียบเสมือนรูปภาพที่ติดไว้ตามผนังห้อง 

There is no necessity to fly the kite. 
** ไม่ควรจะหาเงินเลี้ยงชีพด้วยวิธีการหลอกลวงอันไม่จำเป็น 

The greatest thing in a man?s life should be done in the flush of youth. 
** สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตนั้น ควรจะทำเมื่อยังมความสดชื่นแข็งแรงในวัยหนุ่ม 

Fallibility is not strange, but infallibity is. 
** ความผิดพลาดไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ความไม่ผิดพลาดเลยนั่นแหละที่เป็นเรื่องแปลก 

The greatest mistake you can make in life is to be continually fearing you will make one. 
** ความผิดพลาดอันใหญ่หลวงที่สุด ที่ท่านสามารถจะทำได้ในชีวิต ก็คือการกลัวอยู่ตลอดเวลาว่าจะทำผิดพลาด 

A public servant?s life is not a bed of roses ; rather is it a bed of thorns. 
** ชีวิตการเป็นข้าราชการนั้นไม่ใช่ชีวิตที่สุขสบายเลย กลับมีแต่ขวากหนามมากกว่า 

It?s all right letting yourself go, as long as you can get yourself back. 
** ถ้าคุณอยากจะปล่อยตัวก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่คุณสามารถดึงตัวเองกลับมาได้ 

Tact consists in knowing how far to go in going too far. 
** ไหวพริบ ก็คือ การรู้ว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน ก่อนที่จะไกลเกินไป 

Do not assume that the other fellow has intelligence to match yours. He may have more. 
** อย่าทึกทักว่าคนอื่นจะฉลาดเท่าๆ กับคุณ เขาอาจจะฉลาดกว่า 

Laugh and the world laughs with you, weep and you weep alone. 
** หัวเราะเถอะ.... แล้วคนทั่วโลกจะพลอยหัวเราะไปกับคุณ -- ร้องไห้เถอะ.... แล้วคุณจะร้องไห้คนเดียว 

Know your own faults before blaming others for theirs. 
** รู้ถึงความผิดของตนเองก่อนจะติเตียนเรื่องของผู้อื่น 

If at first you don?t succeed, try, try, try again. 
** ถ้าครั้งแรกไม่ประสบผลสำเร็จ ก็จงพยายาม--พยายาม--พยายามต่อไป 

Love means never having to say you?re "sorry" 
** ถ้ารัก..... ก็จงลืมคำว่า "เสียใจ" 

Never keep up with the Joneses. Drag them down to your level. It?s cheaper. 
** อย่าทำตัวฟู่ฟ่าตามอย่างคนอื่น ให้คนอื่นทำตามอย่างคุณ... จะประหยัดว่า 

Do not fear when your enemies criticise you. Beware when they applaud. 
** จงอย่ากลัวเมื่อศัตรูวิจารณ์ท่าน ** แต่จงพึงระวังเมื่อเขาสรรเสริญ 
Learn to walk before you run. 
** เรียนด้วยการก้าวไปก่อนที่จะวิ่ง 

Modern man thinks he loses something. -- time. When he dose not do thing quickly. Yet he does not know what to do with the time he gains -- except kill it. 
** มนุษย์สมัยใหม่รู้สึกว่าเขาเสียเวลาที่ไม่ได้ทำอะไรอย่างรวดเร็ว แต่พอเขาได้เวลามา เขาก็ไม่รู้จะทำอะไรนอกจาก -- ฆ่าเวลา

The most important things to do in this world are to get somethine to eat, something to drink and somebody to love you. 
** สิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะทำในโลกนี้ คือ หากิน.. หาดื่ม .. และหาใครสักคนที่จะรักคุณ 

The art of being a good guest is to know when to leave. 
** แขกที่ดีจะต้องรู้ว่า เมื่อใดควรจะลากลับ 

One should never place confidence in the future it dose not deserve it. 
** อย่าฝากความเชื่อมั่นไว้กับอนาคต เพราะอนาคตไม่มีค่าควรแก่การไว้ใจ 

Patience is not only a virtur -- it pays. 
** ความอดทนไม่ใช่เป็นความดีเพียงอย่างเดียว มันให้ผลตอบแทนด้วย 

If two people agree all the time, one of them is unnessary. 
** ถ้าคนสองคนมีความเห็นเหมือนกันตลอดเวลา อีกคนก็ไม่มีประโยชน์ 

Life is a one-way street. 
** ชีวิต ... เปรียบเสมือนการจราจรทางเดียว 

Patience is bitter but sweet fruits. 
** ความอดทนเป็นยาที่ขม แต่จะกลายเป็นผลไม้หวานในที่สุด 

Think before you will speak. 
** จงคิดก่อนที่ท่านจะพูด (แต่จงอย่าพูดทุกคำที่คิด) 

Judge not, that you be not judged. 
** อย่าไปพิพากษาใคร ถ้าหากท่านไม่ต้องการถูกพิพากษา 

There is no pleasure without pain. 
** ไม่มีความเพลิดเพลินใดที่ปราศจากความเจ็บปวด 

Sence of humour is a valuable. 
** อารมณ์ขันเป็นของมีค่าอย่างหนึ่ง 

The man who works knows real value of money. 
** คนผู้ซึ่งทำงานเท่านั้นที่รู้จักคุณค่าของเงินอย่างแท้จริง 

Man was not born to be defeat. 
** มนุษย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะพ่ายแพ้ 

If you do not raise your eyes you will think you are the highest point . 
** ถ้าคุณไม่ชำเลืองตามองสูงขึ้น คุณจะคิดว่าคุณสูงที่สุดแล้ว 

Only love is not enough for marriage. 
** เฉพาะความรักอย่างเดียว ไม่เพียงพอที่จะแต่งงาน 

There?s no such thing as a free lunch. 
** ไม่มีอะไรในโลกที่จะได้มาเปล่าๆ 

Courtesy costs nothing. 
** ความสุภาพอ่อนโยน ไม่ต้องเสียเงินเลย 

Charity begins at home. 
** การทำงาน ควรจะเริ่มจากที่บ้าน 

He who would climb the ladder must begin at the bottom. 
** ผู้ที่จะปีนไต่บันได้ขึ้นไป จะต้องเริ่มจากชั้นล่างสุด 

วันอาทิตย์ที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2555

อยู่ที่ไหน

อยู่ที่ไหน
เพราะว่าทั้งชีวิต ตั้งความหวังไว้ตรงนั้น
แหละก็เพราะว่าฉันมันคิด ว่าสุดท้ายต้องเป็นอย่างหวัง
ถึงได้พร้อมยอมและทุ่มเท ทำมันไปหมดใจที่มี
เพียงสักครั้ง ขอแค่ครั้งเดียว มากไปไหมชีวิตนี้

* (แต่)สุดท้ายที่ฉันได้พบ ก็ไม่เห็นจะเป็นดั่งใจ
นี่นะหรือที่ฉันค้นหา อุตส่าห์หวังไปจนหมดหัวใจ
เดินมาไกลจนไม่ได้ทันมอง รอบๆกายไม่มี ไม่มีใคร
นี่ที่ไหนที่ฉันมายืนอยู่ ตัวคนเดียวเพียงลำพัง ไม่มีใครใครสักคน

** อยู่ที่ไหน...ฉันไม่มีเหลือใคร
มองทางไหน เจอเพียงความมืดมน
บนทางลำบาก อยากจะขอใครสักคน
อยู่ที่ไหน...ฉันมองไม่เห็นใคร
ทำอะไรลำพัง จนลืมคิด
ว่าสุดท้ายในชีวิต ต้องการเหลือใครสักคนอยู่ตรงนี้

( * / ** / ** )

อยู่กับฉัน อยู่ที่ไหน... อยู่ที่ไหน...

อยู่กับฉัน อยู่ตรงนี้ อยู่กับฉัน เพียงเท่านี้ 
อยู่กับฉัน ในตอนนี้ อยู่กับฉัน อยู่ที่ไหน...
อยู่ที่ไหน... อยู่ที่ไหน... อยู่ที่ไหน... อยู่ที่ไหน... 

วันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

..โคลงกลอน-สอนใจ

*-*
  แม้ใจไม่คร้ามต่อ      มรณะ ภัยฤา
ใจก็โล่งแลจะ                 สุขแท้
ยิ้มหัวบ่มัวละ                  เลยกิจ
บ่มิสิ้นหวังแม้                 ป่วยเพียงปางตายฯ.
"ดุสิตสมิต"
 
       อันกำเนิดเกิดมาในสากล      ใครจะพ้นมรณาก็หาไม่
จงระงับดับความอาลัย                  ถึงโศกไปใช่ที่จะเป็นมาฯ
"อิเหนา"
 
        ใครจะไว้ใจอะไรไว้ใจเถิด      แต่อย่าเกิดไว้ใจในสิ่งห้า
หนึ่งอย่าไว้ใจทะเลทุกเวลา          สองสัตว์เขี้ยวเล็บงาอย่าไว้ใจ
สามผู้ถืออาวุธสุดจักร้าย              สี่ผู้หญิงทั้งหลายอย่ากรายใกล้
ห้ามหากษัตริย์ทรงฉัตรชัย           ถ้าแม้ใครประมาทอาจถึงตายฯ
"นิทานเวตาล"
 
            แมลงภู่เป็นคู่ของบุษบา        โบราณว่ามีจริงทุกสิ่งสม
หญิงกับชายเป็นคู่ชูอารมณ์               ทั้งปฐมกัปป์กัลป์พุทธันดร.
"พระแท่นดงรัง"
 
      บุษบาบานเบิกสร้อย      เสาวคนธ์
ฝูงภมรมัววน                     หวี่ร้อง
นารีแรกรุ่นยล                    กำดัด   สวาทนา
ชายแต่ตอมจักต้อง            ไต่เต้าตามหาฯ
"นิทานชาคริต"
 
      เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม      ดนตรี
อักขระห้าวันหนี                เนิ่นช้า
สามวันจากนารี                เป็นอื่น
วันหนึ่งเว้นล้างหน้า           อับเศร้าหมองศรีฯ
"โลกนิติ"
 
เนื้อ    ในไตตับต้ม         แกงยำ
ไม่    ประสบสักคำ         ที่ลิ้น
ได้    ยากลากโครงทำ     เสียเปล่า
กิน   แต่เข้าเราชิ้น         หนึ่งได้ไม่มี
"โลกนิติ"
 
ความรู้เปรียบคู่ด้วย      กำลัง  กายเฮย
สุจริตคือเกาะบัง           ศาสตร์พ้อง
ปัญญาประดุจดั่ง           อาวุธ
กุมสติต่างโล่ห์ป้อง        อาจแกล้วกลางสนามฯ
"รัชกาลที่6"
 
             เมื่อยามยิ้มยิ้มไว้แต่ในพักตร์      อย่ายิ้มนักเสียสง่าทาสฉาย
อย่าท้าวแขนท้าวคางให้ห่างกาย               อย่ากรีดกรายกรอมเพราะเที่ยวเราะเริง
"สุนทรภู่"
 
        รู้หลบพบศึกเสี้ยน       ผู้ใด ใดเฮย
แต่ผูกไม่ตรีไป                   รอบข้าง
ทำคุณอุดหนุนใน                การชอบ ทำนา
ไร้ศัตรูปองล้าง                   กลับซร้องสรรเสริญ
"รัชกาลที่6"
 
        ห้ามเพลิงไว้ไม่ได้      มีควัน
ห้ามสุริยะแสงจันทร์           ส่องไซร้
ห้ามอายุให้หัน                   คืนเล่า
ห้ามดังนี้ไว้ได้                   จึงห้ามนินทาฯ
"โลกนิติ"
 
    รู้จักสิ่งกอบโทษ      และคุณ  เพื่อนเอย
รู้จักพูดไพเราะ          จับจิต
รู้จักสนุกงาน            เพื่อนร่วม   งานแฮ
รู้จักมิตรไซร้            เลิศดี
"ดุสิตสมิต"
 
         อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก        แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย
ถึงเจ็บอื่นหมื่นแสนไม่แคลนคลาย              เจ็บเจียรตายเพราะเหน็บให้เจ็บใจฯ.
"สุนทรภู่"
 
          แม่น้ำคุ้งคดเคี้ยวก็ควรจร      ไม้ที่คดเข้าทำศรก็เชื่อได้
เหล็กที่คดทำเคียวเกี่ยวข้าวได้         อันคนคดนี้เห็นไม่ต้องการงาน.
"สุนทรภู่"
 
          ยามจนคนเคียดแค้น      ชิงชัง
ยามมั่งมีคนประนัง                   นอบน้อม
เฉกพฤกษ์ดกนกหวัง                เวียนสู่   เสมอมา
ปางหมดผลนกพร้อม                พรากสิ้นบินหนีฯ.
"โลกนิติ"
 
                ประเพณีตีงูให้หลังหัก      มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง
จรเข้ใหญ่ไปถึงน้ำมีกำลัง                 เหมือนเสือขังเข้าถึงดงก็คงร้าย
อันแม่ทัพจับได้แล้วไม่ฆ่า                ไปข้างหน้าศึกจะใหญ่ขึ้นใจหาย
ต้องคำรับจับให้มั่นคั้นให้ตาย            จะทำภายหลังยากลำบากครัน
.
"สุนทรภู่"
 
           ไปเรือนท่านไซร้อย่า      เนานาน
พูดแต่พอควรการ                     กลับเหย้า
ริเริ่มเรียนการงาน                    เรือนอาต-มานา
ยากเท่ายากอย่าเศร้า                เสื่อมสิ้นความเพียร.
"โลกนิติ"
 
                คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง      ท่านทั้งปวงจงอุตส่าห์หากุศล
พลัยชีวิตคิดถึงรำพึงตน                           อายุคนนั้นไม่ยืนถึงหมื่นปี.
"อิศรญาณภาษิต"
 
                 ใช่ญาติมิตรสนิทเนื้อเขาเกื้อหนุน      ควรคิดคุณท่านกว่าจะอาสัญ
ถึงไม่มีสิ่งใดจะให้ปัน                                         อุตส่าห์หมั่นสรรเสริญเจริญพรฯ.
"สุนทรภู่"
 
                 ตีงูงูไซร้หาก      เห็นทัน
นมไก่ไก่สำคัญ                   ไก่รู้
หมู่โจรต่อโจรหัน                 เห็นเล่ห์ กันนา
เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้       ปราชญ์รู้เชิงกันฯ.
"โลกนิติ"
 
            ก้านบัวบอกลึกตื้น      ชลธาร
มรรยาทส่อสันดาน                 ชาติเชื้อ
โฉดฉลาดเพราะคำขาน         ควรทราบ
หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ         บอกร้ายแสลงดินฯ
"โลกนิติ"
 
              อันรักษาศีลสัยต์กัตเวที      ย่อมเป็นที่สรรเสริญเจริญตน
ทรลักษณ์อกตัญญูต่อเขา                 เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหนฯ
"สุนทรภู่"
 
              เวลาใดทำใจให้ผ่องแผ้ว      เหมือนได้แก้วมีค่าเป็นราศี
เวลาใดทำใจให้ราคี                           เหมือนมณีแตกหมดลดราคาฯ.
"อุทานธรรม จ.ศ."
 
                  อันรักกันอยู่ไกลถึงขอบฟ้า      เหมือนชายคาเข้ามาเบียดดูเสียดสี
อันชังกันอยู่ใกล้สักองคุลี                           ก็เหมือนมีแนวป่าเข้ามาบังฯ.
"สุภาษิตสอนหญิง"
 
          อันรสปากหากหวานก็หวานเด็ด       บรเพ็ดก็ไท่ทากเท่าปากขม
มีดว่าคมก็ไม่คมเท่าปากคม                     รสหวานขมคมไม่มากเหมือนปากคนฯ.
"สุภาษิตสอนหญิง"
 
             ร้อนอะไรในมนุษย์ที่จุดจบ      ไม่ร้อนลบแรงราดซ้ำยากเผา
เพลิงโมโหโทสามิซาเซา                     ร้อนลุ่มเราลุกลนไปจนตาย
            อันร้อนกายไข้หนักพอรักษา     ใช้หยูกยาถูตรงก็คงหาย
แต่ร้อนจิตติดแน่นสุดแคลนคลาย           เป็นโรคร้ายเรื้อรังไม่ฟังยาฯ
"ไวทยาคุณ"
 
                 รสใดไม่เหมือนรสรัก      หวานนักหวานใดจะเปรียบได้
แต่มิได้เชยชมสมใจ                        ชมใดไม่เทียบเปรียบปาน
"ท้าวแสนปม"
 
คนงงหลงไขว่คว้า       จูบเงา
สุขก็เพียงฉายา     แต่สุขฯ
"เวนิสวานิช"
 
                 อันผู้ใดมรงธรรมเที่ยงสถิตย์      ชนย่อมอยากเป็นมิตรเป็นนักหนา
ความใจดีมีจิตมากเมตตา                          ย่อมแนะนำสัตว์นานาไว้วางใจฯ.
"สาวิตรี"
 
                จงดูแยบแบบโบราณท่านสอนไว้      ให้กอบกิจโดยไม่นึกประสงค์
ยิ่งบำเพ็ญเจตนาและพะวง                              ตรงอยู่ที่จะกอปกรณีย์
"ตามใจท่าน"
 
                   อันว่าผู้มั่นอยู่ในธรรม์      เหมือนมีเครื่องคุ้มกันกายาอุ่น
พระธรรมานิสงส์คงค้ำจุ้น                    บำรุงบุญบำรามบาปมลายฯ
"พระเกียรติยศ"
 
                  ปราชญ์สรรเสริญว่าธรรมเป็นล้ำเลิศ      สุดประเสริฐกว่าทรัพย์ทั้งน้อยใหญ่
ธรรมคุ้มผู้ประพฤติธรรมเป็นธรรมไซร์                    คงต้องได้ผลงามตามตำรา
"สาวิตรี"
 
นักพรตผู้ประพฤติสมปากสอน      เป็นผู้ประเสริฐเลิศสุนทรควรอภิวาทฯ.
"เวนิสวานิช"
 
              เป็นผู้หญิงแท้จริงแสนลำบาก      เป็นผู้ชายยิ่งยากกว่าหลายเท่า
หญิงต้องเจียมกายามาแต่เยาว์                 ชายต้องเฝ้าวิงวอนให้หล่อนรักฯ
"วิวาหพระสมุทร"
 
                 ผีมันหลอกช่างผีตามที่เถิด        อย่าให้เกิดหลอกกันเองเร่งเกรงขาม
คนสามัญมีปัญญาไม่เลวทราม                   ที่ควรถามเร่งถามดูลาดเลา
                เดินตามรอยผู้ใหญ่หมาไม่กัด     ไปพูดขัดเขาทำไมขัดใจเขา
ใครทำตึงเราต้องหย่อนผ่อนลงเอา               นักเลงเก่าเขาไม่หาญราญนักเลง
"ฝึกฝนตนเอง"
 
               มะโนนอบพระผู้       เสวยสวรรค์
แขนมอบถวายทรงธรรม์          เทอดหล้า
ดวงใจมอบเมียขวัญ                และแม่
เกียรติศักดิ์รักข้า                     มอบไว้แก่ตัว.
"ภาบิตนักรบโบราณ"
 
        มีความรู้จักนิ่ง      ยามควร
อีกรู้จักชวนผู้                เป็นปราชญ์
ให้สอนและสงวนคำ      อนุศาสน์ ไว้แล
นี้นับว่าฉลาดยิ่ง            กว่าพูดอวดดีฯ.
"ดุสิตสมิต"
 
       มีกายกำเนิดแล้ว       คงดับ
สูงต่ำไพร่ผู้ดี                    ไป่ปลอด
ถึงหากว่าทรัพย์มี             มวลมาก
ก็มิอาจรอดพ้น                จากเงื้อมมฤตยูฯ.
"ดุสิตสมิต"
 
             โชคชะตาเป็นอะไรฉันไม่รู้      มันแอบอยู่แห่งหนตำบลใด
ทั้งหน้าตารูปร่างเป็นอย่างไร                 ฉันยังไม่เคยพบสบสักที.
"ไทย"
 
              อันนักปราชญ์ราชครูเหมือนคูหา      เป็นที่อาศัยสกุลประยูรหงส์
จงสิงสู่อยู่ในห้องทองประจง                           กว่าจะทรงปีกกล้าถาทะยาน
              ขึ้นร่อนเร่เวหนให้คนเห็น      ว่าชาติเช่นหงสาศักดาหาญฯ.
"สุนทรภู่"
 
             เสือพีเพราะป่าปก
และป่ารกเพราะเสือยัง
            ดินเย็นเพราะหญ้าบัง
และหญ้ายังเพราะดินดีฯ.
"หนามยอกเอาหนามบ่ง"
 
             เมื่ออัคคีไหม้เรือน
แห่งเพื่อนบ้านนั้นไซร้
             เรือนสูเองก็ใกล้
เหตุร้ายปานกันฯ.
"ดุสิตสมิต"
 
                  น้ำฟ้าหนาวร้าวอกฟกไม่เหมือน      ขึ้งแค้นเพื่อนลืมคุณทุกสิ่งสรรพ์
ถึงฟ้าทำน้ำแข็งแกร่งฉะนั้น                             ไม่เย็นทันเทียมเพื่อนเลือนลืมมิตร.
"ตามใจท่าน"
 
               ถึงกลางวันสุริยันแจ่มประจักษ์      ไม่เห็นหน้านงลักษณ์ยิ่งมืดใหญ๋
ถึงราตรีมีจันทร์อำไพ                                 ไม่เห็นโฉมประโลมใจก็มืดมนต์
"วิวาหพระสมุทร"
 
             โอ้วันใดมิได้ประสบพักตร์       ราวหัวอกจะหักเสียให้ได้
หวามอุราน้ำตาก็ตกใน                         กลายเป็นไฟเผาร้อนรอนชีวีฯ.
"พญาราชวังสัน"
 
               ความรักเหมือนโรคา      บันดาลตาให้มืดมนต์
ไม่ยินและไม่ยล                             อุปสรรคใดๆ
               ความรักเหมือนโคถึก      กำลังคึกผิขังไว้
ก็โลดจากคอกไป                           บ่ ยอมอยู่ ณ ที่ขัง
                ถึงหากจะผูกไว้              ก็ดึงไปด้วยกำลัง
ยิ่งห้ามก็ยิ่งคลั่ง                              บ่ หวลคิดถึงเจ็บกายฯ.
"มัทนะพาธา"
 
                    อันนารีรูปงามทรามสวาท      ถ้าแม้ไร้มารยาทอันงามสม
คงไม่มีชายใดจะอบรม                             มีแต่ชมเพื่อพลางแล้วร้างไป.
"พระร่วง"
 
                ชนใดไม่มีดนตรีการ       ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก
อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ           เขานั้นเหมาะคิดขบถอัปลักษณ์ฯ.
"เวนิสวานิช"
 
           มีสลึงพึงประจบให้ครบบาท      อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง               อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนานฯ.
"สุนทรภู่"
 
           การนินทากาเลเหมือนเทน้ำ      ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดไปกรีดหิน
แม้องค์ปฎิมายังราคิน                           มนุษย์เดินดินหรือจะสิ้นคนนินทาฯ.
"สุนทรภู่"
 

คัมภีร์เล่มเล็ก

*-* เวลากำลังดำเนินไป    ช่วงวัยกำลังดำเนินตาม
ชีวิตกำลังไล่นำ    สิ่งที่ทำคืออะไร
แบ่งเวลายังไงบ้าง    มีหลายอย่างต้องใส่ใจ
หมดลมลงจะโทษใคร  หรือว่าใจเราเผลอเอง

ออกไปตามหาชีวิต  ได้ลิขิตได้เล่าขาน
บันทึกภาพความรู้สึกที่ได้ผ่าน   ได้สื่อสารความคิดความในใจ

จะขับเคลื่อนให้เขยื่อนไป  จะฝากไว้ให้โลกจำและนำผล
จะสร้างสรรค์มุงมั่นปั้นใจคน  จะสู้ทนสร้างงานด้านจิตใจ

สิ่งสวยงามหรือเน่าเหม็น    เท่าที่เห็นเป็นจริงหรือแฝงอยู่
สิ่งปรุงแต่งหรือความรู้    คือที่อยู่ของใจหรือเลื่อนลอย

เป็นห่วงสมบัติที่ติดตัวมา  เป็นห่วงหัวใจที่ตามหายังไม่เจอ
เป็นห่วงความคิดที่ยังพลั้งเผลอ   เป็นห่วงเธอและฉันที่ยังมีตัวตน

การฝึกฝนอดทนและต่อสู้  เป็นสิ่งคู่ความสำเร็จดังที่หมาย
คิดแล้วทำนำหนทางสู่ที่ไป  คงไม่ไกลเกินกว่าจะฝ่าฟัน
สิ่งที่ร้องเรียกหา     สิ่งที่ไขว้คว้าและมุ่งหวัง
สิ่งที่ตังใจอย่างจริงจัง   หรอได้เพียงอนิจจังที่แขวนคอ

การต่อสู้กับสายลม  จะโง่งมหรือขื่นขม
จะพัดผ่านเพียงใจให้จม  หรือเป็นเพียงคำชมจากลมลวง

ลืมมองไปข้างหน้า  ลืมมองหาสิ่งสำคัญ
ลืมนึกถึงสิ่งที่ผูกพัน  ลืมวันนี้ที่รอคอย

รู้สึกว่าฝึกฝน  หรือว่าทนอยู่
รู้สึกว่าต่อสู้  หรือรู้ถึงความพยายาม

เหตุผลของความคิด  ชี้ถูกผิดตามใจตน
เหตุผลของมรรคผล  ชี้ทุกคนให้ถูกทาง

ถ้าไม่คิดหรือจะเขียดเขียน  ถ้าไม่เรียนหรือจะรู้แจ้ง
ถ้าไม่ทุกข์หรือจะทิ่มแทง  ถ้าไม่แกร่งหรือจะสู้ทน

กี่เหนื่อยกี่ฝึกฝน     กี่ทนกี่ผิดพลาด
กี่ทุกข์ทนกี่ใจแทบขาด  กี่พบชาติ..กี่สิ้นใจ

อีกกี่เหนื่อยกี่เมื่อยล้า  อีกกี่ฟันฝ่ากี่ถาโถม
อีกกี่ปัญหากี่โง่งม  อีกกี่คำคน..คำคมที่แทงใจ

ออกเดินทางตามหาหัวใจ  ออกเดินไปเพื่อหาความหมาย
หาที่อยู่ของลมหายใจ  หาดวงไฟของขุมปัญญา

ชีวิตยังหมุนวน  คนยังหมุนเวียนไป
จุดสิ้นสุดคือที่ใด..   แต่สุดท้าย...คือที่เรามา*-*


วันพุธที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

คนตีเหล็ก

คนตีเหล็ก
ศิลปิน : หงา คาราวาน
เนื้อเพลง : 

สุมไฟ ให้แรง เหล็กก็แดงคุโชน เรายกมันขึ้นทั่ง เตรียมถั่งแรงปูดโปน เฮเฮไฮ้ ฮึบฮือฮึบ เราลงพะเนิน บนเหล็กแดงด้วยไฟ ตี.เข้าไปเอ้าตี.เข้าไป ดัดแปลงรูปใด ย่อมเสร็จได้ด้วยแรง ....ดนตรี.......>>> ทุ่มกาย.ทุ่มใจ เพื่อให้ไทยเป็นไทย ต้องสร้างด้วยไฟ ที่ลุกโชนโชติแดง เฮเฮไฮ้.ฮึบฮือฮึบ มารวมพลัง สร้างสังคมที่ดี ตี.เข้าไป ฮึบตี.เข้าไป สร้างโลกสดใส ย่อมเสร็จได้ด้วยเรา ....ดนตรี.......>>> สุมไฟ.ให้แรง เหล็กก็แดงคุโชน เรายกมันขึ้นทั่ง เตรียมถั่งแรงปูดโปน เฮเฮไฮ้ ฮึบฮือฮึบ เราลงพะเนิน บนเหล็กแดงด้วยไฟ ตี.เข้าไปเอ้าตี.เข้าไป ดัดแปลงรูปใด ย่อมเสร็จได้ด้วยแรง ....ดนตรี.......>>> ทุ่มกาย.ทุ่มใจ เพื่อให้ไทยเป็นไทย ต้องสร้างด้วยไฟ ที่ลุกโชนโชติแดง เฮเฮไฮ้.ฮึบฮือฮึบ มารวมพลัง สร้างสังคมที่ดี ตี.เข้าไป ฮึบตี.เข้าไป สร้างโลกสดใส ย่อมเสร็จได้ด้วยเรา

วันจันทร์ที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

พ่อยังจน


เนื้อเพลง พ่อยังจน

เห็นเขาร่ำเขารวยอย่าอิจฉาเขาเลย จำไว้เถิดลูกเอ๋ยว่าเราเกิดมาจน
เจ้าจะต้องอดทน เกิดเป็นคนต้องสู้ ถึงเราเช่าเขาอยู่ เจ้าไม่ต้องอายใคร
กินให้อิ่ม หลับให้สบาย

เห็นเขามั่งเขามี เขามีรถมีรา พ่อไม่มีปัญญารอก่อนนะลูกเอ๋ย
เจ้าอย่าน้อยใจเลย ตั้งใจเรียนดีกว่า ต่อไปภายภาคหน้าเจ้าจะสุขสบาย
กินให้อิ่ม แล้วอย่านอนตื่นสาย

* พ่อยังจนไม่มีบ้าน ไม่มีรถให้เจ้าโอ่ เจ้าทนหน่อยหนา
ดูทีวีเก่าๆ อยู่บ้านเช่าถูกๆ อีกไม่นานหรอกลูก พ่อจะหาให้เอง

** เงินทองหาลำบาก ต้องรู้จักต้องอดออม
รู้จักถนอมรู้นอบน้อมถ่อมตัวตน
เราเกิดเป็นคนจนต้องอดทนอดออมไว้
เจ้าอย่าไปเอาอย่างใคร เราไม่ใช่คนร่ำรวย

ซ้ำ (*, *)

กินให้อิ่ม หลับให้สบาย กินให้อิ่ม หลับให้สบาย

วันเสาร์ที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

* ความทรงจำ


เพลง ความทรงจำ(Remember)
ศิลปิน illslick
เนื้อเพลง ความทรงจำ(Remember) illslick
ไม่ว่าเมื่อไหร่ลืมตาขึ้นมาก็มีเธอเคียงข้างกาย เธอคอยห่วงใยอะไรต่อมิอะไรต่าง ๆเพลงใหม่ล่าสุดมากมาย
แค่อยากขอบคุณที่คอยดูแลเรื่อยมา ถึงแม้ว่าฉันเคยทำเธอเสียน้ำตา
กี่วันกี่คืนที่เราเคยเดินจูงมือก้าวไปพร้อมกัน กี่วันกี่คืนที่เราเผชิญเรื่องราวต่าง ๆ ร้อยพัน
*แต่หากวันนั้นเธอไม่มีฉันขึ้นมา แค่อยากให้เธอนั้นจงได้รับรู้ว่า
**แม้ว่าในวันสุดท้าย ถึงเธอจะไม่มีฉัน วันคืนดีๆเหล่านั้น มันจะไม่จางหายไป
ให้เธอน่ะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้ ในส่วนที่ลึกข้างใน ฉันยังคงอยู่ตลอดไป
ความทรงจำ(Remember) illslick
ภาพความทรงจำแรกเราพบกันยังจำฝังใจไม่มีเปลี่ยน ที่เคยพลาดพลั้งให้เป็นพลัง
อย่างน้อยก็ได้เป็นบทเรียน ฉันรู้เธอเหนื่อยหนักเท่าไร ที่ต้องทำเพื่อฉัน
ใครพูดยังไงไม่สนใจ เพราะเธอทำเพื่อฉัน พยายามจะทำวันนี้ให้เธอมีความสุขมากที่สุด
กับคำว่ารัก ที่ยังหายใจก็คงจะยังไม่หยุด
(*)(**)(**)
ฉันยังคงอยู่ตลอดไป...